Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8328 K.2023/6488

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararlar itiraz edilmeksizin 29.11.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/793 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükümler açıklanarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olaydan önce sanık ...'ın işlettiği oto kiralama şirketinden mağdurun araba kiraladığı, kira borcunun bir kısmını ödeyip kalan kısmını ödeyemediği, sanık ... ile kira borcunun ödenmesi konusunda bir kaç kez konuşup borcun ödeme tarihini belirledikleri, yine de mağdurun vadesi gelen borcunu ödeyemediği, mağdurun bu konuyu konuşmak üzere yeğeni ile sanık ...'ın iş yerine gittiği, sanık ...'ın mağdurun borcunu ödeyemeyeceğini söylemesi üzerine alacağını devrettiği temyiz dışı sanık ...'u aradığı, sanık ...'un yanında kimliği belirlenemeyen iki kişi ile gelip, bu iki kişiye mağduru götürmelerini söylediği,

mağdur kimliği belirlenemeyen iki kişi tarafından bir arabaya bindirilip götürüldükten sonra mağdurun yeğeninin mağdurun annesi ve kız kardeşine haber vermek üzere olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra mağdurun annesi ve kız kardeşinin sanık ...'ın iş yerine gelerek mağduru serbest bırakmalarını istedikleri, bunun üzerine temyiz dışı sanık ...'un mağduru götürenleri telefonla arayıp iş yerine geri getirmelerini istediği, mağdurun iş yerine getirilmesinden sonra borcun ödenmesi konusunda senet düzenlenip annesi ve kız kardeşi ile birlikte sanık ...'ın iş yerinden ayrıldığı,

bu suretle sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Somut olayın işlenmesindeki özellikler ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller dikkate alındığında, mahkemece sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında usûl ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdurun aşamalardaki beyanları, tanıkların aşamalardaki beyanları, sanık ...'ın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR