Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8341 K.2023/7122

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kardeş olan sanıkların, amcaları olan katılanı olay günü, aralarında önceye dayalı alacak verecek meselesini konuşmak bahanesiyle şirkete gitmeyi teklif edip arabaya bindirdikten sonra ıssız bir yere götürüp darp etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

Sanıkların savunmaları, doktor raporları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılanın, beraat kararlarının bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR