Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8365 K.2023/6423

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılmasına gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile boşanma aşamasında olan müştekinin velayetleri tedbiren sanığa verilmiş olan müşterek çocuklarını görmek için sanığın evine gittiği, sanığın ise mağdur müşterek çocuklarını evin kapısını kilitleyip müşteki ile görüştürmemek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunmaları, müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanı ile mağdurların beyanı ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılmasına gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR