Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9347 K.2023/6644

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve yargılamada usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilemediği için davaya katılma talebinde bulunma imkanı olmayan şikayetçi ...'nın 5271 sayılı Kanunun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen ve miktar itibariyle kesin nitelikte bulunan hükümleri, sanık ..., katılan ... ... ve vekili ile şikayetçi ...'nın temyiz ettikleri, Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ek kararı ile adli para cezalarının kesin oldukları gerekçesiyle yapılan temyiz istemlerinin reddine karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastı bulunmadığına ilişkindir. 3. Katılan ... ... ve şikayetçi ...'nın temyiz istekleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiğine ilişkindir. 4. Katılan ... ... vekilinin temyiz istekleri ise, süre tutum dilekçesi niteliğinde olup bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 15 yaşındaki torunu olan katılan ... ...'ın, şikayetçi ... ile gayri resmi olarak birlikte yaşamaya başlaması üzerine, işyerine giderek katılan ... ... ve müşteki ...'yı darp edip katılan ... ...'ı kolundan tutup götürmeye çalıştığı, katılanın gitmek istememesi üzerine eylemine son verdiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın evden ayrılarak gayri resmi olarak şikayetçi ... ile birlikte yaşamaya başlayan 15 yaşındaki torunu olan katılan ... ...'ı kolundan tutarak eve götürmek istediği anlaşılan olayda, 15 yaşındaki katılanın, dedesi sanık tarafından büyütüldüğü,

dedenin torununa karşı bakım ve gözetim sorumluluğu bulunduğundan torununu yetiştirmek ve tehlikelere karşı korumakla yükümlü olduğu dikkate alındığında, torununun müşteki ... ile kaçtığını öğrenmesi üzerine sanığın torununu tehlikelerden korumak amacıyla eve getirmek için kolundan tutup çekiştirmesi şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarını oluşturmadığı ve eylemin sürekliliği dikkate alındığında aynı Kanunun 232 nci maddesinde düzenlenen kötü muamele suçu kapsamında da değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetildiğinde sanığın atılı suçtan beraati

yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık, katılan ... ... ve vekili ile şikayetçi ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,