Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9361 K.2023/6272

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir (kap.) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, suçun sübutuna ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği ise bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'in eski kız arkadaşı olan müşteki ... ...'i parkta bir arkadaşıyla oturduktan sonra arabasına doğru yürüdüğü sırada yanına giderek zorla araca bindirip darp ettiği, müştekinin dışarı çıkmasını engellemek amacıyla sanık ...'ın aracın kapısını tuttuğu, müştekinin bağırması üzerine vatandaşlarca yapılan ihbar sonucu görevlilerin geldiği iddiasına ilişkindir. 2. Eskişehir Devlet Hastanesince düzenlenen 16.06.2015 tarihli adli muayene raporunda, müştekinin mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Müştekinin aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları destekleyen adli rapor, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından birlikte işlendiğinin sabit olduğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın suçun sübutuna ilişkin, sanık ...'in ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

2. Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/3 Esas, 2009/109 Karar sayılı ilamıyla verilen 5 ay hapis cezasının 16.08.2011 tarihinde infaz edildiği ve 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereğince infaz tarihinden itibaren 3 yıllık sürenin dolduğu dikkate alındığında tekerrüre esas olamayacağı ve başkaca tekerrüre esas ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

1.Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir (kap.) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... yönünden

Gerekçe Bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Eskişehir (kap.) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün dokuzuncu fıkrasındaki tekerrür uygulamasının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTEREK ONANMASINA,