Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10072 K.2023/7547

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği, suçu işlemediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların, katılanın hissedarı olduğu 172 ve 190 No.lu parsellere antep fıstığı ağacı ve arpa ekmek suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında 190 nolu parselin dava dışı A.A. tarafından arpa ekilmek üzere kullanıldığı; katılanın 1/2 hisse oranına sahip olduğu 172 nolu parsel bakımından ise toplam alanın 47.500 m2 olduğu ve sanıkların kullandıkları toplam alanın ise 33.107,96 m2 olduğu tespit edilmiş olup dava konusu 172 nolu parselde A=3674,52 m2 ..., B=4738,84 m2 ..., C=6541,04 m2 ..., D=12318,41 m2 ..., E=5835,15 m2 Halil Aktaş tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir.

2. Fen ve zirai bilirkişi raporlarında; sanıklardan ...'ın dava konusu parsellere herhangi bir tecavüz eyleminin bulunduğuna ilişkin bir tespitin olmaması karşısında; gerekçeli kararın gerekçe bölümünde bilirkişi raporlarına dayanılmak suretiyle Yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

3. Katılanın 1/2 hisse oranına sahip olduğu dava konusu 172 parselin tapu kayıtları getirtilerek 1/2 hisse oranına sahip diğer hissedarlar belirlenerek fiili bir taksim olup olmadığının tespit edilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak katılanın sahip olduğu yere hangi sanığın ne şekilde tecavüzde bulunduğu saptanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme üzerine yazılı şekikde hükümler kurulması hukuka aykırıdır.

Kabul ve uygulamaya göre de;

Atılı suçtan hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,