Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10293 K.2024/1029

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2015 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve sanıklar ... ile ...'un cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında değerlendirilebileceğine, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir. B. Sanık ...'un temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. C. Sanık ...'in temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. D. Sanık ...'ın temyiz isteği; delil yetersizliğine ilişkindir. E. Sanık ...'in temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, şehiriçi otobüsleri son duraklarında şüpheli bir poşet bulunduğu yönünde alınan ihbar üzerine, kolluk kuvvetlerinin bahse konu yere giderek muhafaza altına aldıkları poşetin içinden "Sodyum Klorat ve şeker karışımı" beş (5) adet el yapımı patlayıcının ele geçirildiği, patlayıcı maddelerde yapılan inceleme sonucunda sanıklar ... ve ...'in parmak izlerinin bulunduğu, sanıkların alınan ifadelerinde diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte söz konusu patlayıcı maddeleri define aramak için Antalya İlinden temin ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Dosya kapsamında yer alan 18.11.2015 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nden alınan rapor ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Tebliğnamedeki bir (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. B. Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talepleri Yönünden; 1. Dosya kapsamında 30.10.2015 tarihli olay tutanağı ve olay yeri inceleme raporu, 05.11.2015 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan uzmanlık raporu, 17.11.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Kimlik Tespit Büro Amirliği'nden alınan uzmanlık raporu, 18.11.2015 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nden alınan rapor mevcuttur.

2. 18.11.2015 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nden alınan raporda, olaydan elde edilen el yapımı bombaların patladığında 2 ile 3 metre (patlayıcının miktarına göre değişir) çapında bir etki yapabileceği ve bombaların elde edilen tarih bakımından seçim öncesi olduğundan ülkemizde çeşitli terör olaylarda bu şekilde bombaların çıkmış olması nedeniyle terör olaylarında kullanılabileceği veya aynı şekilde hazırlanan bombaların balık avlarında ve izinsiz kaçak kazılarda da kullanılabileceği, bu itibarla patlaması telli komutalı (akım vererek) ateşleme mekanizması olan, el yapımı, parça,

ısı ve basınç etkili bombaların patlaması neticesinde canlılar üzerinde yaralayıcı ve öldürücü, cansızlar üzerinde ise yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özellikler taşıdığı hususlarına yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinden iki yıl kadar önce sanıkların Antalya İline giderek beş (5) adet patlayıcıyı temin ettikleri, patlayıcıların sanık ...'e teslim edildiği, suç tarihine kadar sanık ... tarafından saklandığı, 30.10.2015 tarihinde sanık ...'in patlayıcıları bir halk otobüsünde bıraktığı, patlayıcılar üzerinde yapılan parmak izi incelemesinde sanıklar ... ve ...'ın parmak izlerinin elde edildiği anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri tespit olunmuştur.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezalarına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

C. Sanıklar ..., ... ve ...'in Temyiz Talepleri Yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in şüpheli poşeti bir halk otobüsünde bırakması üzerine ele geçirilen suça konu patlayıcıların, sanıklar ..., ... ve ... tarafından diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte temin edildiğine dair sanıklar ... ve ...'ın soyut beyanları dışında başkaca bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla "şüpheden sanık yararlanır" prensibi uyarınca, sanıkların savunmasının aksini gösterir mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezalarına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması ile sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2007 tarihli ilamına ilişkin cezanın 01.04.2011 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen 3 yıllık sürenin geçtiği anlaşılmakla sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talepleri Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümlerde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 gün yerine "5 gün",

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 50 gün yerine "4 gün" 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 1.000,00 TL adli para cezası yerine "80,00 TL" yazılması ile sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,