Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10512 K.2023/10015

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılanın rızası ile banka kartını kendisine verdiğine, suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın ev arkadaşı olan sanığın, katılana ait, Finansbank tarafından verilme kredi kartını, katılanın rızası dışında ele geçirip bu karttan farklı tarihlerde nakit çekim yapıp fayda sağlamak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, teşhis tutanağı, güvenlik kamera görüntülerine ilişkin CD çözümleri, sanık savunmaları, bankaların cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın katılanın rızası ile banka kartını kendisine verdiğine ve suçu işlemediğine yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR