Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10569 K.2023/6591

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık hakkında Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü'nün 2015/7213 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibi sonucu Vakıflar Bankasının el koyduğu yerin katılan tarafından satın alınmasına rağmen sanığın, katılana ait tarlaya girerek tarlada ayçiçeği hasadı yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında başlatılan icra takibi sonucu katılan tarafından satın alınan tarlaya sanığın haksız olarak tecavüz etmesi üzerine açılan müdahalenin men-i davası sonucu sanığın müdahalesinin men'ine karar verildiği ve bu kararın icra müdürlüğü tarafından infaz edildiği ve sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın tekrar aynı yere tecavüz ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın, resmen teslim olunan taşınmazda ayçiçeği hasadı yapmak suretiyle kullanmaya devam etmesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 290 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 343 üncü maddesi uyarınca İcra Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR