Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10649 K.2024/1570

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve sanık ...'nun cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'nun temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, soyut iddia dışında cezalandırılması için delil bulunmadığına ilişkindir. B. Sanık ...'ın temyiz isteği; delil yetersizliğine, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. C. Sanık ...'nun temyiz isteği; cezalandırılması için soyut iddia dışında delil bulunmadığına ilişkindir. D. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; üzerine atılı suçu işleme kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in ile sanık ...'nun, sokak üzerinde birlikte durdukları sırada, gelen kolluk güçlerinin kaba üst araması yapmak istemesi üzerine sanıkların kaçtığı, kısa bir süre sonra sanık ... yakalandığında üzerinden her biri 50,00 TL değerindeki toplam 16.400,00 TL sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirildiği ve sanık ...'ndan temin ettikleri suça konu paraları sanıklar ... ile ...'nun birlikte işlettikleri işyerinde muhafaza ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

1.Dosya kapsamında yer alan, 16.01.2014 tarihli tutanaklar, Türkiye Cumhuriyeti ...'ndan alınan 11.03.2013 tarihli rapor ile sanık ...'in ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ile ...'nun birlikte işlettikleri işyerinde muhafaza ettikleri sahte paralarla sanık ...'in kolluk güçlerince sokak üzerinde yakalandığı, sanık ...'nun da olay yerinde olmasına rağmen kaçtığı için belli bir süre sonra yakalandığı böylece sahte olarak üretilmiş paraları muhafaza eden sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dosya kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça konu sahte paraların sanık ... tarafından temin edildiğine ve diğer sanıklara verildiğinde dair sanıklar ... ve ...'in soyut beyanları dışında başkaca bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla "şüpheden sanık yararlanır" prensibi uyarınca, sanığın savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli, 2013/183 Esas ve 2016/82 Karar sayılı kararında sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,