Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10686 K.2023/9407

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ile aynı iş yerinde işçi olarak çalışan sanığın, mağdura ait kredi kartını tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdikten sonra söz konusu kredi kartından 2 gün içerisinde muhtelif zaman dilimlerinde toplam 3.450,00 TL nakit çekim yaptığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, müştekinin aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki ikrara dönük savunmaları, bankaların cevabi yazıları, nakit çekim yapılan banka ATM cihazlarının güvenlik kameralarına ilişkin Görüntü İnceleme Tespit ve Yakalama Tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR