Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10840 K.2023/9051

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği, sanık tarafından atılı suçun işlendiğinin sabit olduğuna, Mahkemece hazine arazisinin geri dönüşüm amaçlı, geçici depolama için kullanıldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; ... Müteahitlik Planlama İnş. Müh. Enerji Mat. Taş. A.Ş. nin maden aramaları yaptığı esnada hazine toprağına izinsiz şekilde hafriyat döktüğü, böylelikle dava dışı şirkette sorumlu proje müdürü olarak görev yapan sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunması, katılan beyanı, tapu kayıtları, madencilik faaliyetleri için işyeri açma ve çalışma ruhsat belgesi, Çevre Bakanlığının 24.10.2013 tarihli "geri dönüşüm amaçlı kapsam dışı raporu", Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.03.2014 tarihli ve 1961 sayılı hafriyat malzemesi dökümü ve depolanmasına ilişkin yazıya makam oluru, İzmir İl Özel İdare Müdürlüğü'nün 25.03.2014 tarih ve 10110 ile 10120 sayılı yazıları, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.05.2014 tarihli 46431 sayılı yazısı,

Maliye Bakanlığı Maliye Uzmanlığınca düzenlenen 12.08.2014 tarih ve 2 sayılı inceleme raporu ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden dava dışı şirketin geri dönüşüm için geçici depolama alanı olarak kullandığı kamu arazisi için gerekli izin ve ruhsatları usulüne uygun olarak aldığı, faaliyetlerini yasaya ve hukuka uygun olarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla dava dışı şirkette sorumlu proje müdürü olarak görev yapan sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesi ile beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR