Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11140 K.2023/10532

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2013 tarih 2013/397 Esas, 2013/559 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası olduğu kanaati ile görevsizlik kararı verilmiş ve dosya görevli mahkeme olan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarih, 2014/173 Esas, 2014/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 Sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; tebligatın usulüne uygun yapılmadığından duruşmadan haberdar olmadığına davayı takip edemediğinden olaya ilişkin tanığını dinletemediğine, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının ihlal edildiğine, mahkumiyetine ilişkin yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 02.08.2013 tarihinde mağdur ...'nin işlettiği büfeye gelerek Akbil almak için 100,00 TL'sini verip iki adet 50,00 TL'lik banknot olarak bozdurduktan kısa bir süre sonra sahte olduğu iddiası ile parayı değiştirmek istemesi üzerine müştekinin ihbarı ile sanığın sahte 50,00 TL'yi tedavüle koyduğu bu suretle parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın 02.08.2013 tarihli olayda yakalanıp ifadesinde para bozdurmak amacı ile müştekinin işlettiği büfeye girip, kendisinin müştekiye 100,00 TL verdiğini, müştekiden 2 adet 50,00 TL aldığını ardından Akbil alırken söz konusu 50,00 TL' lerden birinin sahte olduğunu öğrenmesi üzerine tekrar müştekinin işlettiği büfeye giderek durumu anlatıp parayı değiştirmesini istemesi üzerine, müştekinin polisi aradığını, paranın sahte olduğundan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

2. Kolluktaki beyanı yetersiz ve eksik olan müştekinin mahkeme huzurunda ifadesi tekrar alınmıştır. Müşteki, işlettiği büfede para kontrol makinesinin olması sebebi ile olayda ele geçen sahte 50,00 TL'nin kendisine ait olamayacağını, sanığın sahte 50,00 TL'yi sahte olmayan 50,00 TL ile değiştirmeye çalışması üzerine ihbarda bulunduğunu beyan etmiştir.

3. Kolluk tarafından düzenlenen 02.08.2013 tarihli tutanak başlıklı yazı içeriğinde sanığın üzerinde ele geçen sahte 50,00 TL banknot dışında 1 adet 100,00 TL, 1 adet 50,00 TL, 1 adet 20,00 TL olmak üzere toplamda 170,00 TL bulunduğu belirtilmiştir.

4. Dosya kapsamında Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası'nın 23.01.2014 tarihli 119 numaralı Sahte Banknot İnceleme Ve Değerlendirme Raporu mevcuttur. Söz konusu raporda A605252529 Seri numaralı 1 adet 50,00 TL paranın sahte olduğu ve iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

5. Sanığın sahte para dışında üzerinden çıkan 120,00 TL paranın bulunduğu, bu paralardan 20,00 TL'nin Akbil almaya yetecek bozuk para olması nedeniyle sanığın savunmasında belirttiği Akbil almak amacıyla para bozdurması, müşteki tarafından sahte 50,00 TL içinde olacak şekilde 2 adet 50,00 TL verildiği yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik savunma olduğunun kabulünün gerektiği gerekçeli kararda belirtilmiştir.

6. Dosya kapsamında yer alan olay tutanağı, sanık beyanı, inceleme ve değerlendirme raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun unsurlarının oluştuğu sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılması, mahkeme kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmaması dolayısıyla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

7. Sanığın temyiz nedenleri incelendiğinde Mahkemece yapılan yargılamada sanığın savunma hakkına aykırı herhangi bir husus olmadığı anlaşılmakla bu temyiz isteği de yerinde görülmemiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

8. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilere uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR