Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11280 K.2023/7429

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 05.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 01.06.2015 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ihbarı sonrasında yapılan yargılama neticesinde hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan dolayı

sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Denizli Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; mahkemenin sadece hükmün açıklanması koşullarının oluşup oluşmadığını inceleme yetkisinin bulunduğuna, bunun haricinde dosyanın esasına yönelik olarak verilen önceki hükmün değiştirilmesinin mümkün olmadığına, yasaya aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Çivril Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, verilen kararın sanığın aleyhine olarak bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanığın 11.02.2014 tarihli ilk savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararına yönelik Denizli Cumhuriyet Savcısı ile Çivril Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,