Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11313 K.2023/6950

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Görele Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Görele Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Görele ilçesi ... Köyü içerisinde bulunan 105 ada 59 ve 64 no'lu parsel sayılı taşınmazların borcu karşılığında icra kanalıyla satışa çıkarıldığı ve müşteki tarafından söz konusu taşınmazların 25.04.2014 tarihinde ihaleden alındığı, taşınmazların tapusunun da 21.05.2014 tarihinde müşteki tarafından alındığı, ancak sanığın söz konusu taşınmazları müştekiye teslim etmediği, taşınmazlar üzerinde bulunan fındık mahsullerini topladığı, ayrıca 105 ada 59 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının üzerine kat inşa ederek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Kadıköy 4. İcra Müdürlüğünün 2001/5020 Esas sayılı dosyası ile sanık hakkında borcu nedeniyle icra takibi yapılmış ve taşınmazları 25.04.2014 tarihinde katılan tarafından ihale ile satın alınmıştır.

2. Tanıklar, sanığın borçlarının olması nedeniyle 2015 yılı için fındık mahsülünün sanık tarafından toplanıp parasını sanığın almasının katılan vekili tarafından kabul edildiğini ve sanığın fındık mahsülü geçtikten sonra fındık bahçesi üzerinde herhangi bir şekilde tasarrufta bulunmadığını beyan etmişlerdir.

3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişi raporuna göre; evin üst katına çıkılan inşaatın satım tarihinden daha önce yapıldığının anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR