Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11463 K.2023/9959

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 1 yıl 9 ay 25 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı ve kesin delil bulunmadığına, teşdit uygulamasını usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın müştekiye ait Yapı Kredi Bankası kredi kartındaki bilgileri alması ve müştekinin bilgisi ve rızası dışında değişik zamanlarda birden fazla kez kullanarak alışveriş sitelerinden harcama yapması iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Müştekinin anlatımını doğrulayan, Yapı Kredi Bankası tarafından yazılan müzekkere cevabı, sipariş edilen ürünün sanığın ev adresinde sanığa teslim edildiğine ilişkin Kargo Teslim Tutanağı ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR