Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11472 K.2023/6774

Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa usulüne uygun tebliğat yapılmamış olması sebebiyle temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği, bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ...'un arkadaşı olan ... ile birlikte sanık ...'ın müdürü olarak çalıştığı ... Bar isimli iş yerinden ayrılmak istemeleri üzerine ...'ın aynı iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan temyiz dışı sanık ... ile birlikte ...'u odaya kilitleyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre olay tutanağı, sanığın alınan savunmaları, tanık beyanları ve katılanın istikrarlı beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda mahkemenin kabulünde aykırılık bulunmamış ancak; 19.01.2015 tarihli iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin gösterilmediği, sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR