Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11981 K.2023/2885

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 24.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2017 tarihli, 2016/312 Esas ve 2017/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.05.2017 tarihli ve 2017/501 Esas 2017/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılanın istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkemenin yetkisiz olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kartın katılanın rızası ile kullanıldığına ve 3D secure şifresi ile çekim yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanık ...'in ... Danışmanlık firmasının yetkilisi olduğu, cep telefonundan aranan katılana, Garanti Bankasından arandığı, kredi kartı kart ve dosya masraflarının hesabına aktarılacağı, işlem bedeli olarak 473,650 TL'nin kredi kartından çekilebileceği, ilk ay bunun 110,00 TL sinin kesileceği ve kendisine 2.750,00 TL ödeneceği söylenerek kredi kartı bilgilerinin öğrenildiği ve akabinde bu bilgiler ile kartından rızası olmaksızın 480,00 TL çekim yapıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 5549 **** **** 1066 no.lu kredi kartına ilişkin ekstre içeriğine göre; kredi kartı ile 16.09.2015 tarihinde Maurituus ülkesinde Neteller isimli işyerinden 480,39 TL işlem yapıldığı anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, tam ve kesin bir vicdani kanı hasıl olmadığından ve bu şekilde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraati yönünde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan beraat hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanığın sorumlu müdürü olduğu ... Danışmanlık Ltd.

Şti'ne ait [TELEFON] no.lu telefondan katılanın arandığı, arayan şahsın katılana Garanti Bankasından aradığını, kredi kartı ve dosya masrafları için başvuruda bulunduğunu ve bu işlemleri yapmak için 473,65 TL masraf kesileceğini, karşılığında 2.750,00 TL ödeme yapılacağını söylemeleri üzerine katılanın inanarak kredi kartı bilgilerini verdiği, daha sonra kredi kartından rızası hilafına 480,00 TL çekim yapıldığı, dosya içerisinde bulunan Garanti Bankası A.Ş’nin cevabi yazısından işlemin mail order yöntemi ile yapıldığının belirtildiği anlaşılmakla;

sanığın eylemi başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.05.2017 tarihli ve 2017/501 Esas 2017/827 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,