Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12350 K.2023/8704

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.740,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiisinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup kötüniyetli olan sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, kendi tarlasına açtırdığı su kuyusunun motorunu çalıştırmak için elektriğe ihtiyaç duyması üzerine ilgili yerlere başvurup proje yaptırdıktan sonra, projeye göre dikilen elektrik direklerinin bir kısmının katılanlara ait taşınmazları işgal ettiği gerekçesiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu direklerin dikildiği yere ilişkin Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/880 Esas sayılı dosyasında tarafların karşı davacı oldukları irtifak hakkı tesisi ve el atmanın önlenmesi davasının mevcut olduğu, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işleme kastı ile hareket ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı ve olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Fen bilirkişilerinin hazırladığı 26.03.2018 tarihli heyet raporuna göre; sanık tarafından dikilen elektrik direklerinden birinin katılan ...'in mirasçı olduğu 10 nolu parselde 0,42 metrekarelik bir alana, diğer elektrik direğinin ise katılanlar Halil ve Ömer'in mirasçı oldukları 550 nolu parselde 2,62 metrekarelik alana tecavüzlü olduğuna ilişkin tespit yapıldığı, tarafların karşı davacı ve davalı oldukları Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/880 Esas sayılı dosyasının UYAP üzerinden incelenmesinde, sanığın irtifak hakkı tesisine ilişkin talebinin reddedilerek katılan ...'in el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği ve kararın 20.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İddia olunan fiilin gerçekleştirildiği ve katılanların şikayette bulunduğu tarihte, dava konusu taşınmazların mülkiyetine ilişkin bir uyuşmazlık bulunmadığı belirlenmiştir. Sanığın suç tarihinden sonra irtifak hakkı kurulması ve müdahalenin men'ine dair açmış olduğu Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/880 Esas sayılı dosyasındaki davanın taşınmazın mülkiyetine ilişkin olmadığı gözetildiğinde;

sanığın irtifak hakkı kurulması hususunda hukuki yollara başvurarak bir talepte bulunup dava konusu elektrik direklerini dikebilme imkanı varken, bu yollara başvurmayıp hukuka aykırı şekilde katılanlara ait araziye onların bilgisi ve onayı dışında atılı fiili gerçekleştirdiği nazara alındığında, sanığın eyleminin atılı suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanların temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 30.10.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,