Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12465 K.2023/6569

Sanık ... hakkında hakaret suçundan tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci madde uyarınca kesin nitelikte olduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme, sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme, mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz etme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mudurnu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, hakaret suçundan 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, mala zarar verme suçundan 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 2.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme, mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz etme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a-c) bentleri uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen kararın incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından verilen kararların incelemesinde;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 154 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'ın 26.02.2015 tarihli ilk savunma tarihi olduğu, sanık ...'in 02.09.2015 tarihli ilk savunma tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,