Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13886 K.2024/486

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2019 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 19.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 1 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aleyhe istinaf başvurusu olmadığından sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz isteği, atılı suçun uzlaşma kapsamına alındığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, zarar soruşturma aşamasında giderildiğinden etkin pişmanlık indirim oranının 2/3 olması gerektiğine, mahkemece alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Katılanın temyiz isteği, sanık hakkında verilen hapis cezasının az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, katılanın, olay günü telefon ile aranarak, daha önce kendisi ile görüşme gerçekleştirildiği, bu görüşmede sağlık sigortası yaptırdığı, sağlık sigortasını iptal etmesi için 3.000,00 TL ödemesi gerektiğinin söylendiği, sonrasında sağlık sigortasının iptal edileceği düşüncesiyle katılan tarafından kredi kartı kart bilgilerinin karşı tarafa söylendiği, kart bilgileri kullanılarak katılanın rızası olmaksızın sanığın yetkilisi olduğu şirketten 500,00 TL alışveriş yapıldığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, hapis cezası artırılmak suretiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe istinaf talebi olmadığından sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip yeniden mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın aşamalardaki tevilli ikrar yollu savunmaları, banka yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, sanık tarafından katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılanın temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bununla birlikte, sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2017/842 Esas, 2017/1152 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı B bendinin 4 numaralı paragrafının çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle.

Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,