Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14008 K.2023/9561

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda, on altı yaşını bitirmeyen çocuğun velayeti kendisine bırakılan annesi veya babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet hakkının koruma altına alınması nedeniyle, yaşı küçük çocuklara atanan zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu ile aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; verilen kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile müşteki Zeynep arasında görülmekte olan boşanma davasında müşterek çocukları olan mağdur ...' ın velayetinin aile mahkemesi kararıyla müşteki Zeynep' e verilmiş olmasına rağmen mağdur çocuğu, müşteki anneye teslim etmeyerek çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu, mağdura yönelik eğitim yükümlülüğünü yerine getirmeyerek aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on altı yaşını bitirmeyen çocuğun velayeti kendisine bırakılan annesi veya babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet hakkının koruma altına alınması nedeniyle, atılı suçun mağdurunun velayeti kendisine bırakılan anne veya baba olması karşısında, çocuklara yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, zorunlu vekilin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Dosya kapsamı, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunmaları, Karaman İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Karaman İl Nüfus Müdürlüğü yazıları ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli kararına yönelik mağdur vekilin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,