Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14033 K.2024/1663

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2007 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve son fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli kararı ile savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; 1. Sanığın en üst sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, 2. Ele geçen tabancaların eski model ve kuru sıkıdan bozma tabancalar olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın Suriye ülkesinden Türkiye'ye satmak amacıyla iki adet silah getirdiği iddiasına ilişkindir.

2.22.08.2007 tarihli olay tespit tutanağı ile 21.08.2007 tarihinde saat 21.30 sıralarında Suriye uyruklu olan sanığın Çobanbey Hudut karakolu sorumluluk sahasında hudut taşları arasında Türkiye topraklarından Suriye topraklarına yüksüz olarak geçmek isterken pusu timi tarafından fark edilerek yakalandığı, aynı tarihli üst arama tutanağı ile sanığın üzerinden 1 adet 7.65 mm Star marka tabanca ve 1 adet 7.65 mm Browning marka tabanca ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Adana Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünün 19.09.2007 tarihli raporu ile ele geçen tabancaların atışlarına mani mekanik herhangi bir arızalarının bulunmadığı, yapılan deneme ve mukayese atışlarında çap ve tiplerine uygun fişekleri patlattıklarının görüldüğü, bu itibarla tabancaların 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah oldukları belirlenmiştir.

4. Sanık soruşturma aşamasında, bahse konu iki adet tabancayı satmak maksadıyla Suriye'den Türkiye'ye getirdiğini, ancak satamayınca geri götürdüğü sırada yakalandığını; kovuşturma aşamasında ise, Suriye'den Abdurrahman isminde bir şahsın kendisine iki tane kuru sıkıdan dönüştürülmüş tabanca verdiğini ve bunları satması karşılığında parasını yarı yarıya bölüşmek üzere anlaştıklarını, tabancaların kuru sıkı olduğunu bildiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrar içeren savunması, kolluk tutanakları, kriminal rapor ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Suriye ülkesinden iki adet silahı satmak amacıyla Türkiye'ye soktuğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR