Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15472 K.2023/8698

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çardak Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2017 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 6 ay hapis ve doğrudan verilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiisinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olup sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü, 1. Sanığın, kendisine ait parselde bulunan akaryakıt istasyonunun katılanın tarlası ile olan sınırına 136,00 metrekare tecavüzlü duvar yaptırmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği sabit olup suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fikrasının (a) bendinde "İlk derece mahkemesinin kararında usûle veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fikrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde "Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse" şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılanın temyiz istekleri yönünden

29.01.2018 tarihli fen bilirkişisinin raporunda, sanığa ait akaryakıt istasyonunda bulunan duvarın, katılanın parseline 136,00 metrekare tecavüzlü olduğuna ilişkin yapılan tespite göre; sanığın şikayet tarihinden iddianame düzenlenme tarihine kadar işgale devam ettiği belirlenmiştir.

Sanığın durumu öğrendikten sonra katılanla yazışmalarında kadastro ölçümü yaptıracağını söylemesine rağmen ölçümü yaptırmaması, savunmasında kendilerinden yüksek bedel talep edilmesi sebebiyle anlaşamadıklarını beyan etmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın dava konusu yerin başkasına ait olduğunu bilmesine rağmen tecavüzünü devam ettirmesi nedeniyle suça konu alanı sahiplenme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerekeceği düşünülerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR