Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1549 K.2023/212

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2014 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan ve ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan dava açılmıştır.

2. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarih, 2014/717 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararı ile, Ceza İnfaz Kurumuna yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hükmolunan cezanın 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve adli emanetin 2014/317 sırasında kayıtlı suç eşyasının müsaderesine karar verilmiştir.

Silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hükmolunan cezanın 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteminde, somut bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; suç tarihinde İnebolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı koğuşta arkadaşı olan bir hükümlüyü silahla kasten yaralaması ve ceza infaz kurumunda yasak eşya bulundurması olayına ilişkindir.

2. 02.08.2014 tarihli infaz koruma memurları tarafında tanzim edilen tutanakta, sanığın mağdurla kavga ettiğini, koğuşa gidildiğinde mağdurun sol kulağından kan aktığını, olay sırasında bulunan diğer hükümlülerin odada maket bıçağı bulunduğunu ve sanığın maket bıçağı ile yaralamış olabileceğini belirtmeleri üzerine gösterdikleri yerden maket bıcağı ucundan yapılmış çakmaktan saplı kesici aletin bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Mağdur hakkında alınan 02.08.2014 tarihli İnebolu Devlet Hastanesi raporunda, kesici bir alet yaralaması neticesinde sol kulakta 1 cm kesi olduğu tespit edilmiştir.

4. 14.04.2015 tarihli İnebolu M tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden alınan raporda, Ceza İnfaz Kurumunda Bulundurulabilecek Eşyalar hakkında Yönetmeliğin 14 üncü maddesine göre, kurumdaki el işi faaliyetinin belirli bir alanda yapılacağı, koğuş ve odalara bu aletlerin götürülmesinin yasak olduğu, sanığın da 13.06.2014 tarihli İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararı ile hobi atölyesinde el işi yapacaklar arasında bulunduğu ancak suça konu eşyayı koğuşuna götürmüş olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık, temyiz isteminde somut bir nedene dayanmamış olup atılı suçlardan kurulan hükümlerde resen yapılan incelemede; 1. Dava dosyası kapsamına göre; mağdur hakkında alınan adli raporda belirtilen kesici alet yaralanmasının, ele geçen suç eşyasının kullanımı sonucu oluştuğu ve bu durumun 02.08.2014 tarihli infaz koruma memurları tarafında tanzim edilen tutanakta hükümlülerin beyanı ve 14.04.2015 tarihli İnebolu M tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden alınan rapor ile teyit edilmesi karşısında sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR