Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15960 K.2024/1234

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2.Bursa 10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine hükmün kaldırılması ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, somut herhangi bir delil bulunmadığı, herhangi bir gerekçe gösterilmediği, somut olay bakımından hukuka uygun olmayan bir kullanım söz konusu olmadığı, davaya konu miktarın az olması nedeniyle cezada indirim uygulanması gerektiği, haksız ve hukuka aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, bankadan aradığını söyleyerek sigorta iptali için kart bilgilerini isteyen şahsa kredi kart bilgileri ile telefonuna gelen onay kodunu söyleyen katılanın kredi kartından bilgi ve rızası dışında çekim işlemi yapıldığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.... A.Ş. 03.03.2016 tarihli yazı cevabında, ... adına kayıtlı kredi kartından gerçekleşen işlem internet üzerinden 3D şifreli gerçekleştiği, kart hakkında kopya tespiti bulunmadığı, işlemleri gerçekleştirildiği üye işyeri ve IP bilgilerinin yurt dışı bankadan istenebileceği bildirilmiş, kredi kart hesap hareketleri tablosu ve yurt dışı banka bilgisi yazı ekinde gönderilmiştir.

3.TİB 23.02.2016 tarihli yazı cevabından 538 *** ** 31 nolu hattın sanık adına, 0850 *** ** 87 nolu hattın ....adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

4.Turknet İletişim Hizmetleri A.Ş. 25.06.2019 tarihli yazı cevabında, Ege Grup Sağlık Danışmanlık işletmesi sahibi ... adına kayıtlı 0850 *** ** 87 numarası ile müşteki ...'a ait 0505 *** ** 59 GSM numarası ile 26.01.2016 tarihinde yapılan görüşmeye ilişkin herhangi bir ses kaydının olmadığı bildirilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek işlettiği iş yerinde 30-35 kişinin çalıştığı çağrı merkezi olduğunu, müşterilerle muhatap olmayıp elemanlarının temas kurduğunu savunduğu, dosya kapsamına göre katılanın kredi kartı bilgilerini ve gelen onay mesajını vermesi sureti ile harcama işleminin yapıldığı, sanığın katılanın bilgisi dışında işlem yaptığı hususu tespit edilemediği gibi sanığın kredi kartından sanığın onayı dahilinde işlem yapılmış olması da dikkate alınarak, sanığın sabit görülmeyen ve unsuları itibari ile oluşmayan suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İşyeri temsilcisi ile müşteki arasındaki sigorta paketinin pazarlanmasına ilişkin yapılan sunum dahil tüm konuşmaların gönderilmeyip sadece onay işlemine ilişkin görüşme kaydının gönderilmesinin işlemi hukuka uygun hale getirmeyeceğinden sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu gözetilmeyerek dosya içeriği ile örtüşmeyen bir şekilde vasıflandırmada hataya düşülerek verilen beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname yönünden

Sanık her ne kadar "Çağrı merkezi yetkilisi olduğunu, müştekiye rızası ile, ovasist isimli sigorta şirketinin paketlerini pazarladıklarını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, çağrı merkezi adı altında kurulan bir çok şirketin, şahıslar ile "Hediye kontör veya para puan kazandınız ya da kredi kart aidatı, sigorta masraf aidatı iadesi yapılacağı" gibi farklı sebeplerle iletişime geçerek,

kişilerin iradelerini fesada uğratmak suretiyle kredi kart bilgilerini ve telefonlarına gelen 3D güvenlik şifrelerini edindikleri, daha sonra bu bilgiler ve şifreyi kullanarak karttan mail order yöntemi ile rıza dışı harcama yaptıkları, işlemleri genelde şifre ile yaparak ve harcama sonrası şahıslara küçük teknolojik ürünler, ASİST kart veya bir kısım belgelerin yer aldığı kargolar göndererek,

yapılan işlemi yasal bir hizmet paket satışı şeklinde gösterdikleri, oysa ki mağdurlardan bilgilerin ve şifrelerin ele geçiriliş biçimi hileye dayandığından gerçek anlamda verilen bir rızadan bahsedilemeyeceği, nitekim UYAP entegrasyon ekranından, sanığın benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest ve kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, sanığın yetkilisi olduğu şirketinde bu şekilde faaliyet sürdürdüğü, bu bağlamda sanığın eyleminin sabit olduğu,

yine aramanın sanığın şirketinde çalışan ve onun emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği kuşkusuz olan bir personel tarafından gerçekleştirilmesinin de sanığın cezai sorumluluğu açısından önem arz etmediği anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suçun vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre katılana ait kredi kart bilgilerini ele geçiren sanığın katılan bilgi ve rızası dışında internet üzerinden tek seferde çekim işlemi yaparak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin

usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafin kart kullanımına konu miktarın azlığı nedeniyle somut olayda uygulama yeri olmayan ceza miktarında indirim yapılması gerektiğine dair yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,