Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15996 K.2023/2133

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan vekilinin silahlı tehdit suçundan kurulan hükmü, sanığın ise hakkında kurulan her hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesi, 106 ncı maddesini ikinci fıkrasının (a) bendi, 54 üncü maddesi, 53 üncü, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemli dava açılmıştır.

2. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

3. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2018 tarihli kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarih, 2020/160 E., 2021/1726 sayılı kararıyla "...Sanık ...'ın 03.04.2010 tarihinde Çarşı Şehit Mehmet Ali Çakır Polis Merkez Amirliğinde ... adını kullanarak şüpheli sıfatıyla verdiği ifadesinde "mağdurun ısrarla iş yerimde içki içmek istemesi üzerine,

korkutmak amacıyla iş yerimde ekmek kesmek için kullandığım bıçakla mağdurun üzerine doğru birkaç adım attım" şeklinde ikrar içeren beyanı ile dava konusu bıçağın ele geçirildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde TCK.nın 106/2. maddesi yerine hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini ve "Mağdur ... hakkında adli tahkikat yapılmış olması ve yargılama boyunca mağdurun suç şüphesi altında bırakılması" şeklinde suçun unsurundan ve doğal sonucundan söz edilerek asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak teşdit uygulanmak suretiyle, fazla ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir..

4. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkındaa 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi yollamasıyla 267 nci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın yasaya aykırı olduğuna, temel cezanın az belirlendiğine, sanık hakkında takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir. 2. Sanığın temyiz istemi, olayda bıçak kullanmadığına ve bu yönde ikrarda bulunmadığına, kimlik bilgilerini kullandığı şahsın beraat etmiş olması nedeniyle bu suçtan beraat etmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın iş yerine gelen katılan ...'ı elinde bulunan bıçakla tehdit ettikten sonra yapılan adli soruşturma sırasında mağdur ...'in kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle kendisi hakkında soruşturma yapılmasını engellediği iddiasına ilişkindir. 2. Kimlik bilgileri kullanılan mağdur ... hakkında katılan ...'na karşı işlediği iddia olunan silahlı tehdit suçundan açılan dava sonucunda Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2018 tarihli kararıyla beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 268 inci maddesi delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 12 yıllık olağan üstü dava zamanaşımı sürelerinin suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş oldukları belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,