Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16041 K.2023/3540

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, alt sınırdan fazla uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın hükümlü olarak bulunduğu Sincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumuna naklinin yapılması nedeniyle teslim olması gereken sürede teslim olmayarak firar ettiği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın Sincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu ve 03.09.2015 tarihinde 6 saatlik yol izni verilmek sureti ile Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumuna naklinin yapılmasına rağmen, dosya içerisinde yer alan 06.09.2015 tarihli müzekkere tutanak içeriğine göre sanığın dönmesi gereken sürede dönmediğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın alınan savunmasında, ailevi sorunları nedeniyle firar ettiğini ikrar ettiği tespit edilmiştir.

3. Tüm dava dosyası içeriği birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunamamış, sanığın alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak hüküm kurulduğunda yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm fıkrasında sevk maddesinde 5275 sayılı Kanun'un 58 inci ve 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında "fiiline uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 58 inci ve 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,