Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16472 K.2024/8563

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2016 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali; aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit ve aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen altsoya, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak bir durumda bulunan kişiye karşı basit yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli kararıyla; ek savunma hakkı tanınarak sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli kararı sanık tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 04.11.2019 tarihli ve 2019/858 Esas, 2019/3450 Karar sayılı kararıyla; mahkumiyet hükmü kaldırılarak yerine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince beraatine ibaresi yazılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; tanık beyanlarına ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay; sanığın suç tarihinde üç buçuk yaşında ve kızı olan mağduru öldürmekle tehdit etmek, kolunu cimciklemek ve iki kere dövmek suretiyle eziyet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince; mağdurun halası olan katılan ...'nun beyanları, tanık beyanları ve Adli Tıp Kurumu raporları birlikte değerlendirilerek sanığın eziyet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdur çocuğun dizinde olan bir adet çiziğin oyun oynarken düşmesinden kaynaklanabileceği, göğsündeki yanığın ise yaşanılan bölge değerlendirilerek güneşten kaynaklanabileceği ve çiziğin neyden kaynaklandığına dair Adli Tıp Kurumu raporunda bilgi bulunmaması ile darp ve cebir sebepli başka bulgunun bulunmaması, sanığın aşamalarda suçu kabul etmemesi ve tanıkların görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması ile 15.06.2016 ve 06.01.2017 tarihli sosyal inceleme raporlarında çocuğun üstün yararı doğrultusunda annesinin yanında kalması gerektiğine işaret edilmesi hususları birlikte değerlendirilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Dairemizin 29.02.2024 tarihli ve 2021/18395 Esas, 2024/1974 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere yerleşik içtihatlarına göre. 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a, c, d, e, f, g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı halinde, duruşma açılmaksızın esastan reddine ve düzeltilerek esastan reddine karar verilebileceği,

sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılanın temyiz sebepleri yönünden ise

Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediğine dair beyanları, mağdur çocuk hakkında 02.08.2016 tarihinde düzenlenen "sağ diz kapağında iyileşmiş çizik, göğüs üst bölgesinde güneş yanığı bulunduğuna, başkaca darp cebir izine rastlanılmadığına" dair raporun darp ve cebire dair bulgu içermemesi ile mağdur çocuğun annesinin kendisini sevdiğine, hediyeler aldığına ve iyi beslediğine dair pedagog ve vekil eşliğinde alınan beyanı, mağdur çocuğun üstün yararı gözetilerek sanık olan annesinin yanında kalmasının uygun olduğuna dair 15.06.2016 ve 06.01.2017 tarihli sosyal inceleme raporları,

bu raporlardaki tespitler ve yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanının duyuma dayalı olduğu hususları birlikte değerlendirilmiştir. Bu itibarla; sanığın mağdur çocuğa karşı eziyet suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/858 Esas, 2019/3450 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,