Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16668 K.2023/2612

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şirvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un(6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Şirvan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan,6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi,52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi gereğince 5 yıl 5 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,hak yoksunluklarına, gözaltında kalınan sürenin cezadan mahsubuna ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 29.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 ücü maddesi gereğince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; somut olay ile uygulanan kanun maddesinin çeliştiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükmünün değerlendirilmediğine, delillerin eksik toplandığına, alt hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, alt hadden uzaklaşma gerekçesi ile sanığın beyanlarının niçin dikkate alınmadığının gerekçede açıklanmadığına, suç kastı bulunmadığına ve suçun manevi unsurunun oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın ikamet ettiği ev ve eklentilerinde yapılan aramada, evin bahçesinde 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte silah ve fişek ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 06.03.2017 tarihli ihbar tutanağında, ismini vermek istemeyen erkek bir şahıs tarafından sanığın silahlı terör örgütüne silah ve mühimmat temin ettiği ve bu silahların evinde veya bahçesinde sakladığının ihbar edildiği anlaşılmıştır.

3. Şirvan Sulh Ceza Hakimliğinin 07.03.2017 tarihli kararı ile sanığın ikametinde, eklentisinde ve bahçesinde arama yapılmasına karar verildiği, 08.03.2017 tarihli arama tutanağında, sanığın ikamet ettiği evin bahçesinde çuvala sarılı biçimde (2) adet Kalashnikov marka tüfek ve şarjörü, 1 adet Astra marka tabanca, iki adet 7,65 mm çaplı tabanca şarjörü , (5) adet 7,65 mm çaplı fişek, 84 adet kalashnikov piyade tüfeği fişeği ele geçirilmiştir.

4. Van Jandarma Kriminal Polis Laboratuvarı Amirliği tarafından tanzim edilen 10.04.2017 tarihli raporda, Kalashnikov marka tüfeklerin 6136 sayılı Kanun'un 12 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olarak mütalaa edilmesi gerektiği, Astra marka tabancanın ise 6136 sayılı Kanun hükümlerine göre yasak nitelikte olmakla birlikte vahim nitelikte olmadığı kanaatine varıldığı görülmüştür.

5. İlk Derece Mahkemesince, sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte silah bulundurması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarat yapılamayacağı gerekçesiyle hüküm fıkrasından bu bölüm çıkarılarak istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, ihbar tutanağı, arama ve el koyma tutanağı, sanığın ikrarı ve denetime elverişli kriminal rapor içeriği, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda etkin pişmanlık hükmünün bulunmaması, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği hususları gözetildiğinde, sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğine dair İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafinin somut olay ile uygulanan kanun maddesinin çeliştiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükmünün değerlendirilmediğine, delillerin eksik toplandığına, suç kastı bulunmadığına ve suçun manevi unsurunun oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın ikametinde yapılan aramada 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte olmayan silah ile birlikte vahim nitelikte olan iki adet silah ile bu silahlara ait fişeklerin ele geçirilmiş olması, İlk Derece Mahkemesince suç eşyasının niteliği ve niceliği dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin alt hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, alt hadden uzaklaşma gerekçesi ile sanığın beyanlarının niçin dikkate alınmadığının gerekçede açıklanmadığına yönelik temyiz itirazları yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 29.03.2019 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,