KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/16708 E., 2024/821 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1135 E., 2020/154 K.
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
653 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.01.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 kez 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 23.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl 6 ay hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, katılanın çantasını, içerisinde bulunan nakit para, nüfus cüzdanı, muhtelif bankalardan verilme banka ve kredi kartları ve sair eşyalarıyla birlikte çaldıktan sonra katılana ait, Denizbank tarafından verilme banka kartından 2 kez 500,00 TL ve Yapı ve Kredi Bankasından verilme banka kartından 500,00 TL tutarından para çektiği, bu suretle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık hakkında aynı olay nedeniyle katılana ait çanta ve içindeki eşyaları çalması nedeniyle hırsızlık suçundan da soruşturma başlatılıp, aynı yargılamada 2 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, söz konusu hapis cezasının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı sonrası kesinleştiği anlaşılmıştır.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 kez 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl 6 hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki tevilli ikrar yollu savunmaları, banka yazı cevapları, Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 28.11.2017 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,
eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/16708, K. 2024/821, 25 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama