Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16726 K.2023/3747

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçları yönünden verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

Tehdit suçu yönünden ise, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince hükümlerin kesin nitelikte ve temyiz edilemez oldukları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Başsavcılığı'nın 28.02.2017 tarihli iddianamesiyle sanığın mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet ve silahla tehdit suçlarından; mağdur ...'ye yönelik ise silahla tehdit suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak, eşe karşı, silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; eşe karşı eziyet suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdurlar ... ve ...'ye yönelik silahla tehdit suçlarından ayrı ayrı 4 er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak, eşe karşı, silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, eşe karşı eziyet suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik silahla tehdit suçlarından ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; suçun işleniş biçimi ve zararın ağırlığı dikkate alınmadan karar verildiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması ile kasten yaralama suçundan ceza verilmemesi hususlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müştekinin rızasının bulunduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin dikkate alınmadığına, müştekinin rızasının eylemi suç olmaktan çıkartacağına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının isabetli olmadığına, müşteki ve sanığın madde bağımlısı oldukları ve bilinçlerinin yerinde olmadığına dair beyanlarının dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın olay günü resmi nikahlı eşi olan mağdur ...'nın ellerini ve ayaklarını üçlü priz olarak tabir edilen kablo ile bağladığı, ağzını koli bandı ile bantladığı, mağdurun belden aşağısını soyarak elindeki çakı ile boyun bölgesini kestiği,'' konuş bak seni keseceğim'' diyerek bıçağı bastırdığı, naylon poşeti yakarak mağdurun bacaklarına damlattığı, mağdurun kızı ...'nin sesler duyması üzerine eve geldiği, sanığın mağdur ...'ye de bıçak salladığı, ...'nin bağırması üzerine evden kaçarak gittiği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim uygulanmadan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet ve tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet ve tehdit suçlarını oluşturduğuna dair İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan hukuki nitelendirmede isabetsizlik bulunmamakla birlikte, eylemler ve verilen cezalar arasında oran dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi dikkate alınarak hapis cezaları indirilmek suretiyle mahkumiyet hükümleri kurulduğu, ayrıca sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği indirim uygulandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden,

Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik tehdit suçlarından ayrı ayrı hükmedilen 4 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlerin, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak mağdur sayısınca “2 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşılmıştır.

B.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından kurulan hükümlere yönelik,

Tüm dava dosyası içeriği, mağdurun olayın sıcağı ile alınan kolluk ve savcılık ifadeleri ve bu ifadeler ile uyumlu adli muayene raporları, mağdur ...'nin mağdur ... ile uyumlu anlatımları dikkate alındığında, suçun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır. Mağdur ...'nın istinaf aşamasında ifadesini sanık lehine değiştirdiği anlaşılmış ise de bu beyanların sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müştekinin rızasının bulunduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin dikkate alınmadığına, müştekinin rızasının eylemi suç olmaktan çıkartacağına, müşteki ve sanığın madde bağımlısı oldukları ve bilinçlerinin yerinde olmadığına dair beyanlarının dikkate alınması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Olayın niteliği, yaralanmanın ağırlığı, suçun işleniş biçimi, sanığın benzer eylemler nedeniyle devam eden dava dosyalarının bulunması ve suç kastının ağırlığı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden iki nitelikli halin varlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereği temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve sanığın yargılama sürecindeki davranışları değerlendirilerek sanık hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim uygulanmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren eylemi nedeniyle eziyet suçundan cezalandırılması nedeniyle ayrıca kasten yaralama suçunun oluşmayacağı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; sanık müdafinin alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin isabetli olmadığına; katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin suçun işleniş biçimi ve zararın ağırlığı dikkate alınmadan karar verildiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması ile kasten yaralama suçundan ceza verilmemesi hususlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Tehdit suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçları yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.12.2018 tarihli kararında katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,