Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16760 K.2023/4814

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.06.2016 tarihli iddianameleri ile sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dava açılmıştır.

2.Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 20.11.2017 tarihli kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan düşme kararları verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği; suçun sübutuna, mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğine, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; dosyada mevcut nüfus kaydına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın velayeti altında bulunduğu anne-babasının yanından ayrılarak, geçici olarak kalmış olduğu okulun yurduna gitmeyerek,

arkadaşı ... ile birlikte buluşup, erkek arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... ve ...'un erkek arkadaşı olan sanık ... ile 17.05.2015 tarihinde Fatsa'da buluşup bir müddet gezdikten sonra otobüsle Ordu il merkezine gittikleri, 2 gün boyunca park ve plajlarda birlikte kaldıkları ve ardından Fatsa'ya dönüp yine 2 gün boyunca dışarıda kaldıkları, mağdurenin babasının Kolluk Ekibine giderek durumu bildirmesi üzerine, mağdure ve arkadaşı ... ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun Fatsa Belediye Plajı'nda görülerek, Emniyet birimine intikal edilmesi, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurenin olay tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından, mevcut haliyle sanık ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla; Mahkeme'nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Mağdurenin anlatımını doğrulayan, Araştırma Tutanağı, tanık İ.S. beyanı ile sanığın ve suça sürüklenen çocuğun ikrar içerikli savunmaları karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2019 tarihli kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,