Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16775 K.2023/8314

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sarayönü Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dolayı hapisten çevrilen 7.300,00 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık hakkında atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, Mahkemece dinlenen ve müvekkil lehine beyanda bulunan bütün tanık beyanlarının yok sayıldığına, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 19.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR