Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16897 K.2023/5263

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 26.02.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın iftira suçundan beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, hakkında iftira suçundan kovuşturma yürütülen B.Ç', katılan aleyhine iftira suçuna azmettirdiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iftira suçu sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

B.Ç'un şikayet hakkını kullandığı ve sanığın iftiraya azmettirme suçunu işlediği sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden;

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Dosyadaki olgular, tanık B.Ç anlatımları, katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının içeriği ve sanık savunması itibari ile, B.Ç eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde olması ve sanığın, B.Ç iftiraya azmettirdiğini gösterir cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,