Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16911 K.2024/365

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli, 2018/522 Esas ve 2019/17 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2019/1345 Esas, 2020/880 Karar sayılı kararı ile, sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, arkadaşı olan katılanın, mal alması için kendisine verdiği kredi kartı ile, ATM'den para çektiği iddiasına ilişikindir.

2. Katılana ait QNB ... 5308 **** **** 7472 numaralı kredi kartından, 12.01.2018 tarihinde 2.000,00 TL, 13.01.2018 tarihinde 1.000,00 TL ve 19.01.2018 tarihinde ise 1.600,00 TL nakit avans çekildiğine dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. Para çekilme anına ilişkin ATM kamera kayıtları incelenmiş, 12.01.2018 ve 13.01.2018'de para çeken kişinin katılanın kendisi olduğu, 19.01.2018 tarihinde para çeken kişinin ise, sanık olmadığı, başka bir erkek şahıs olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık ile katılan arasındaki mesajlaşmalara dair ekran görüntüleri incelendiğinde, katılanın sanıktan parasını istediği, sanığın havale yapıldığına dair mesaj gönderdiği, katılan paranın gelmediğini söyleyince, "Canım sıkkın, sonra konuşalım" dediği görülmüştür.

5. Sanık savunmasında "Katılanın kartının muhtemelen kendisinde olduğunu ancak para çekmesi için kimseye vermediğini, kartı ortak arkadaşları AYsun ile katılana gönderdiğini " beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Sübuta İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanık ile katılanın duygusal anlamda arkadaş oldukları, sanığın bir kısım borçlarının bulunması nedeni ile işlerini devam ettirmesi ve şirketine mal alması için katılanın kredi kartını sanığa verdiği, ancak sanığın bu kart ile, katılanın bilgi ve rızası dışında nakit avans çekimi yaptığı iddiasına dayanan olayda;

Katılana ait karttan 19.01.2018 tarihinde, bir erkek şahıs tarafından 1.600,00 TL nakit avans çekildiğinin sabit olması ve sanığın da hazırlık aşamasında kollukta alınan ifadesinde "Kartın muhtemelen kendisinde olduğunu, kartı ortak arkadaşları ... ile katılana gönderdiğini" beyan etmesi karşısında; sanığın, kartı bir başkasına vererek de para çekmesini isteyebileceği ihtimali de dikkate alınarak, kartın o tarihte sanıkta olup olmadığının tespiti açısından,

1. Adı geçen ...'ın, tanık sıfatı ile usulüne uygun duruşmaya davet edilerek beyanlarının alınması, tanığa özellikle kartı hangi tarihte sanıktan aldığının ve hangi tarihte katılana verdiğinin sorulması,

2. 19.01.2018 tarihli ATM kamera kayıtları izlenerek, sanıktan görüntüdeki kişiyi tanıyıp tanımadığının sorulması,

İş bu eksiklikler giderildikten sonra sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, istinaf mahkemesince, mahkumiyet kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, 5271 saylı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR