Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17053 K.2024/469

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, sanık ... hakkında ise hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.09.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 25.11.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir.

4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 25.11.2019 tarihli kararına yönelik 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin (A) bendi gereğince itiraz etmiştir.

5. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 20.03.2020 tarihli ek kararı ile itirazın kabulüne, 25.11.2019 tarihli kararın kaldırılmasına ve sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ..., vekilinin temyiz istemi; mahkemece eksik ve yetersiz araştırma yapıldığına, beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanıkların, babaları tarafından üç yıllığına Tunceli Milli Emlak Müdürlüğü'nden kiralanan dükkan niteliğindeki taşınmazı, sözlü olarak katılanlara kiraladıkları, ancak katılan ...'in ilgili yerin Hazineye ait olduğunu öğrendikten sonra kira ödemek istememesi üzerine sanıkların dükkanın kilidini kırıp değiştirmek suretiyle katılanların kullanımını engelledikleri iddiasıyla, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda sanıkların mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

Sanıkların, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların ve katılanların aşamalardaki beyanları, Tunceli Milli Emlak Müdürlüğü yetkilileri tarafından tutulan tutanaklar, katılanlar ile sanıklar arasında dükkandaki ürünlerin satımına ilişkin tutulan tutanak, katılanların beyanlarını destekler nitelikteki tanık ifadeleri ile dosyadaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ile katılanlar arasında sözlü olarak kiralayan-alt kiracı ilişkisini barındıran sözleşme kurulduğu,

Hazine taşınmazlarının idaresi hakkında yönetmeliğin 73 üncü maddesinin (A) bendine göre sanıkların babalarından kalan kira sözleşmesini Bakanlıkla görüşerek yenileme haklarının bulunduğu nazara alındığında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar ..., Dilek Kıca (Urel) vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2020 tarihli ek kararında katılanlar ..., Dilek Kıca (Urel) vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,