Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17376 K.2024/1945

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve cinsel taciz suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri uyarınca temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2017 tarihli iddianamesi ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, reşit olmayanla cinsel ilişki ve cinsel taciz suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli kararı ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, kendisinden ayrılmak isteyen sevgilisi mağdur ...'i, 2016 yılı Aralık ayında konuşmak bahanesi ile, bir AVM otoparkına götürerek hürriyetinden yoksun kılıp, cebirle, organ sokmak suretiyle istismar ettiği, 2017 yılı Nisan ayında, mağdurun tekrar ayrılmak istemesi üzerine, görüşmek bahanesiyle ve "bak gör kötü şeyler yaparım, izle" deyip tehdit ederek aracına bindirdiği, aynı yere götürüp "canını sıkarım, aynı şeyleri yaşatırım" şeklinde sözlerle tehdit edip araç kapısını kilitleyerek hürriyetinden yoksun kılıp, organ sokmak suretiyle istismar ettiği, 2017 yılı Ekim ayında da, sevgili olmaya devam ettikleri dönemde, "... hayatım, kadınım.... Soyun tekrar giyin, ...hanımım...." şeklinde mesajlar atarak tacizde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ile mağdur arasındaki mesajlar ve fotoğrafların bulunduğu sosyal paylaşım sitesi çıktıları, dosyadadır.

3. Mağdura ait 27.10.2017 tarihli raporda, hymende eski yırtık tarif edilmiştir.

4. Nüfus kayıt örneğine göre, sanık ile mağdur, 05.12.2018 tarihinde evlenmiştir.

5. Sanık savunmasında, mağdur ile rızası doğrultusunda ilişkiye girdiğini, ailesinin evliliklerine karşı çıktığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sabit görülmeyerek ve cinsel taciz suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeniyle, davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmuş ve dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu nedenle de sanık hakkında verilen ilk derece mahkemesinde verilen beraat kararı ile ilgili istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

C. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur, 31.07.1999 doğumlu olup, suç tarihlerinde 17 yaşını doldurmuştur. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdurun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, iddia edilen eylemlere rağmen aralarındaki ilişkinin devam etmiş olması ve sonrasında evlenmiş olmaları, evliliklerinin gecikmesi nedeniyle mağdurun kendisi hakkında şikayetçi olduğuna dair sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, isabetsizlik görülmemiş ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,