Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17539 K.2023/5326

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2017 tarihli iddianamesi ile, sanığın yalan tanıklık suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 28.02.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın yalan tanıklık suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/246 Esas sayılı dosyasının 20.04.2016 tarihli keşfi sırasında, davaya konu taşınmazın zilyedinin temyiz dışı sanık ... olduğunu beyan etmek suretiyle, katılan kurum aleyhine yalan tanıklık yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce sanığın üzerine atılı yalan tanıklık suçunu işlediği sabit görülerek, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nce, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15'inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında;

ilk derece mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın 'hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden

Yalan tanıklık suçunun oluşabilmesi için, mahkeme huzurunda ya da yemin ettirilerek tanık dinlemeye yetkili kişi veya kurul önünde gerçeğe aykırı olarak tanıklık yapmanın gerektiği, sanığın, temyiz dışı sanık ... tarafından zilyetlik şerhi verilmesi davasının görüldüğü Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/246 Esas sayılı dosyanın 20.04.2016 tarihli keşfi sırasında, temyiz dışı sanık ...'yi suça konu tarlanın etrafında gördüğünü, bu sanığın kendisine tarlası ile ilgilendiğini ifade ettiğini beyan etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın beyanının,

kendisine aktarılan bilgi ve kendi gözlemine dayalı olması ve sanık savunması itibari ile, sanığın yalan tanıklık suçunu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesi nedeniyle, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,