Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17680 K.2023/4230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli kararı ile "...Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı gereğince, temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına..." karar verilmiştir.

4. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar vererek, 14.10.2021 tarihinde sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasını ve sanığın eşinin rahatsızlığından kaynaklanan zorunluluk hali nedeniyle firar suçunun işlendiğini belirtilerek ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncesu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanık, hakkında verilen denetimli serbestlik kararı uyarınca tahliye edilmiş, ancak daha sonra hükümlünün, diğer hapis cezalarının içtima ettirilmesi neticesinde, şartla tahliye edilme koşulları gerçekleşmeyen yeni durumu itibariyle 5275 sayılı kanunun 105/A maddesi kapsamından çıktığı belirtilerek, Kayseri İnfaz Hakimliği'nin 26.01.2015 tarihli kararı ile, hakkında tahliye kararının durdurulmasına karar verildiği, bu kararın kendisine 04.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın yasal süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin durdurulduğuna ilişkin kararın kendisine tebliğ edildiğini, ancak eşinin ve babasının kanser hastaları olmaları nedeniyle, tedavileri için yanlarında kaldığını, 5 ay sonra polis tarafından yakalandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

uygulama maddesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasının olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasın aykırı davranılması,'' ve suç tarihinin karar başlığında 07.02.2015 olarak belirtilmesi gerekirken, 19.02.2015 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hususların 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 inci fıkrasında yer alan "...eylemine uyan.." ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile " ibaresinin eklenmesi ve karar başlığındaki suç tarihinin çıkartılarak yerine, 07.02.2015 yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının