Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1775 K.2023/236

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tosya Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında yalan tanıklık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 274 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, 5237 sayılı Kanun'un 274 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulama şartlarının oluşmadığına, sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna ve ceza verilmesine yer olmadığı kararının ceza adaletine uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde iş yerinde çalıştığı ... ... ... isimli kişi hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında Tosya Cumhuriyet Başsavcılığında olayın görgü tanığı olarak verdiği ifadesinin, kovuşturma aşamasında tanık sıfatı ile verdiği ifadesinden tamamen farklı olması nedeniyle yalan tanıklık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. ... ... ... isimli kişi hakkında Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/49 Esas, 2015/268 Karar sayılı dava dosyasında silahla tehdit ve hakaret suçlarından yapılan yargılama sonucunda, hakaret suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, dosyamız sanığı ... (...) ...'in kovuşturma aşamasında tanık olarak verdiği ifadesi ile o dosya mağdurunun beyanları dikkate alınarak silahla tehdit suçundan ise mahkumiyet hükmü kurulup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın Tosya Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ve gerçeğe aykırı kabul edilen beyan tarihi olan 06.02.2013 tarihi yerine 2015 yılı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/49 Esas, 2015/268 Karar sayılı dava dosyasının 11.03.2015 tarihli celsesinde yeminli olarak alınan ifadesinde, ... ... ...'ın iş yerinde mağdur kişiye silah çekip tehdit ettiğini beyan ettiği, ... ... ...'ın kendisini zorlaması nedeniyle önceki beyanlarında farklı ifade verdiğini söylediği anlaşılmakla, hükümden önce gerçeği beyan eden sanık hakkında, Dairemiz uygulamasına göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için tanıklığın aleyhe olması gerekmeyip, gerçeğin söylenmesi yeterli olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bölümünde yer verilen temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR