Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17770 K.2024/689

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 218 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir. 3. Bu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosya üzerinden yapılan incelemede, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; o dönemdeki dünya genelinde ülkelerin ve toplumların kamu güvenliği ve düzeninin bozulduğu bu nedenle sanığın yaptığı paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ve atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, ... isimli sosyal paylaşım sitesinde, 04.12.2018 tarihinde "Sarı Yelekliler Zammı Geri Aldı" başlıklı TV haberi görseli üzerinde "Bizde sarı yelek giyelim", 08.12.2018 tarihinde sarı yelek ve elinde silahlı bir şekilde fotoğrafının üzerinde "Ben sarı yeleği giydim meydanlara iniyorum zamları desdeklemeye" yorumu ile, halkı kin ve düşmanlığa tahrik ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; suçu oluşturan “tahrik”, soyut saygısızlık ve reddin ötesinde, bir halk kesimine karşı düşmanca tavırlar gösterilmesini sağlamaya veya bu tür tavırları pekiştirmeye objektif olarak elverişli olmalıdır. Fail sübjektif olarak da bu amacı gütmeli, halk kesimini kin ve nefrete tahrik etmelidir. Bu kapsamda salt yüz çevirme, soyut bir red veya saygısızlık ifade eden bir davranışta bulunma veya bu yönde sözler sarfetme, suçun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir.

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile ise kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere suçun oluşabilmesi için halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın 17 Kasım 2018 günü Fransa'da gösterilerle başlayan ve daha sonra yakın ülkelere sıçrayan bir protesto hareketi olan ve kamu oyunda sarı yelekliler hareketi olarak bilinen eylemi kastederek paylaşımlarda bulunduğu anlaşılmış ise de; sanığın ev ortamında paylaştığı fotoğraf ve yorumlarının toplum üzerinde tahrike elverişli boyutta olmadığı gibi, paylaşımlarının kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikeye neden olduğuna dair delil veya tespitin de bulunmaması karşısında; yerel mahkemece verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi hukuka uygun bulunmuş, aynı gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,