Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18279 K.2023/2394

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli ve 2015/9727 Soruşturma, 2015/3865 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/397 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/19532 Esas, 2021/13066 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/785 Esas, 2021/1133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/785 Esas, 2021/1133 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazı üzerine Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1015 Esas, 2021/1417 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Yerel mahkeme hükmünün kaldırılarak lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ceza infaz kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanık hakkında cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildikten sonra uygulanan denetimli serbestlik planına uymaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin kararın kendisine tebliğinden itibaren iki gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığına ilişkindir.

2. a) Elazığ İnfaz Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendi son hükmü uyarınca yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği,

b) Elazığ İnfaz Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/470 Karar sayılı kararının sanıkla aynı konutta sürekli birlikte oturduğunu beyan eden annesi D.A.'ya 26.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

c) Elazığ İnfaz Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/470 Karar sayılı kararının itirazın reddi ile 10.06.2015 tarihinde kesinleştiği,

d) Elazığ İnfaz Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/470 Karar sayılı kararına karşı itirazın değerlendirilmesi kararının bizzat sanığa 19.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/549 Esas sayılı dosyası üzerinden 14.10.2015 tarihli yakalama emrinin düzenlendiği ve sanığın 02.11.2015 tarihinde yakalanarak savunmasının alındığı belirlenmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Elazığ İnfaz Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/472 Esas, 2015/470 Karar sayılı kararına karşı itirazın değerlendirilmesi kararının sanığa 19.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmaması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.06.2015" yerine "17.06.2015" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

2. Elazığ İnfaz Hakimliğinin sanığın kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi kararı ve bu karara karşı itirazın reddine dair karar, tebliğ evrakları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığın denetim planına uymaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği halde yasal süre içerisinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR