Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18312 K.2024/1493

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından dava açılmıştır.

2.Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan şikayet yokluğundan düşme, silahlı tehdit suçundan ise, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 08.10.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2019 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın istinaf talebi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli kararı ile hüküm kaldırılarak sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Dava konusu olay, sanığın, üvey babası olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte, bir şey gösterme bahanesiyle müştekiyi çağırarak, işyerinin üst katında bıçakla yaralayarak tehdit ettikleri iddiasına ilişkindir. 2-Adli Tıp Kurumu'nun 01.11.2012 tarihli raporunda, müştekinin mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu ve hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir. 3-Müşteki, aşamalarında istikrarlı ve değişmez beyanlarda bulunmuştur. 4-Temyiz dışı sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararı Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 29.11.2017 tarihli ilamıyla onanmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, hürriyeti kısıtlama kastı olmadan temyiz dışı sanık ...'nın çağırması ile olay yerinde bulunduğu ve sanık ...'nın verdiği silahı elinde mağdura doğru tutmak suretiyle silahla tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle, sanık hakkında silahlı tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, müştekiyi bir şey sorma bahanesiyle boş daireye çıkararak müştekiyi kafasına silah dayayıp bıçakla değişik yerlerinden yaraladıkları, temyiz dışı sanık ... hakkında, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan bahisle Yargıtay 14.Ceza Dairesinin 2015/496 Esas, 2017/6036 Karar sayılı kararıyla onama kararı verildiği, sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde bulunan sanık ...'un eyleminin de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, silahlı tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.09.2013 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karar kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2019 tarihli kararı ile hükmün açıklandığı anlaşıldığından, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2-Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından temyiz dışı sanık ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3-Ancak, sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin, 10.03.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı 5 numaralı fıkranın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,