Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18367 K.2024/1724

Katılan Bakanlık vekiline gerekçeli kararın 02.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve Bakanlık vekilinin aynı gün gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan temyiz isteminin reddi görüşüne iştirak edilmemiştir.

A.Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

B.Sanık Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma ve Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı, cinsel taciz suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından beraatine, cinsel saldırı suçundna 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile duruşma açılmak sureti ile yapılan yargılama sonucunda sanığın cinsel saldırı suçundan verilen hükmün istinaf isteminin kesin olarak esastan reddine, hürriyeti yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cinsel taciz suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi, katılanın soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna yöneliktir. 2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, cinsel taciz suçunun unsurlarının oluştuğuna, hürriyeti yoksun kılma suçundan üst sınırdan ceza verilmesine, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın iş verme bahanesi ile katılanı olay yerine götürerek istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunun sübut bulması nedeniyle mahkumiyetine, hürriyeti yoksun kılma ve cinsel taciz suçundan ise beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi tarafından cinsel saldırı suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel taciz suçundan verilen beraat kararının kaldırılarak karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

B.Sanık Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma ve Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

1.Sanığın katılanı iş verme bahanesi ile buluşmaya çağırdığı, katılanın sanıkla buluştuktan sonra sanığın katılanı olay yerine götürerek cinsel saldırıda bulunduğu olayda, sanığın üzerine atılı kişiye hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiş olup, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Sanık katılana karşı cinsel saldırı suçunu işlerken aynı zamanda cinsel taciz içeren beyanlarda bulunmuş ise de, yapılan değerlendirme sonucunda mahkemece olaylar birlikte değerlendirilerek daha ağır cezayı içeren cinsel saldırı suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiğinden cinsel taciz suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

B.Sanık Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma ve Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarih ve 2020/498 Esas sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,