Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18439 K.2024/2444

Sanıklar ... ve ... hakkında, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/579 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararı ile cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 18.017.2018 tarihli iddianamesiyle, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla, diğer sanıklar için asli fail sıfatıyla cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli kararıyla, sanıklar ... ve :.. hakkında atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine, diğer sanıkların ise cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli 2020/401 Esas, 2020/452 Karar sayılı kararıyla, mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf taleplerinin 5 yıl hapis şeklinde düzeltilerek, beraate ilişkin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Nurettin, Okay ve Ayşe müdafinin temyiz istemi; sanık ...'nin atılı suçu işlemediğine, dosyada diğer sanıklarla irtibat halinde olduğuna ilişkin delil bulunmadığına, sanık ...'ın olaya hiçbir dahlinin olmadığına, komşu sıfatıyla yardım amaçlı hareket ettiğine, sanık ... yönünden ise katılanın rızası olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık Uğur müdafinin temyiz istemi; sanığın suç kastı olmayıp sanık ... ile katılanın rıza ile kaçtığını düşündüğü için yardım ettiğine, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıklara üst sınırdan ceza verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olup kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in katılanı kaçırmayı planladıktan sonra sanık ...'dan aracı kullanması için yardım istediği, katılanın otobüsten indiği sırada ...'in katılanı zorla araca soktuğu, sanık ...'un tarafları tenha bir yere bıraktıktan sonra yanlarından ayrılarak aracı sanık ...'e teslim etmeye götürdüğü ve burada polis memurları ile karşılaştığı, sanıklar ... ve ...'ın ...'in çağırması üzerine araçla yanlarına gidip...ve katılanı eve getirdikleri, kolluk güçlerinin geldiğini görmeleri üzerine yine hep birlikte evden ayrıldıkları,

sanık ...'in katılanı bırakmadığı ve birlikte sanık ...'in bağ evinin yanında bulunan evde bir gece kaldıktan sonra ertesi gün katılanın bir şekilde sanıktan kaçmayı başararak ailesine ulaştığı, sanık ...'in kolluk güçlerinin takibi ile yakalanabildiği, sanıkların bu şekilde atılı suçu işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda sanıklar Mehmet ve ... hakkında ayrı ayrı beraat, diğer sanıkların ise ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin istinaf başvurusu üzerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddine, beraate ilişkin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Sanıklar ... ve ... hakkında, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/579 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararı ile cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B) Dosyanın incelenmesinde; katılanın aşamalardaki değişmeyen ayrıntılı beyanları, katılanın olay nedeniyle basit şekilde yaralandığına ilişkin 24.05.2018 tarihli adli muayene raporu, 24.05.2018 tarihli araştırma ve muhafaza altına alma tutanağı, tanık beyanları, sanıkların savunmaları ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin sanıkların atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar Nurettin, Okay ve Ayşe müdafii, sanık Uğur müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/401 Esas, 2020/452 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafii, sanık Uğur müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,