KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/18540 E., 2024/562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2209 E., 2020/1871 K.
- Suçlar
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
495 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2017 tarihli iddianamesi ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.07.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafi ile sanık ...'ün istinaf başvurusu üzerine hükümlerin suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeni ile bozulmasına karar vermiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.,
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'in temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. 2. Sanık ...'ün temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanıkların İran ülkesinden gelen mağdurları evlerinde zorla tuttukları iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
Sanıkların üzerine atılı suçların sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı kabul edilerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mağdurların İran ülkesinden kaçak yollarla Doğubayazıt ilçesine geldikleri ve sanık ...'in evinde zorla tutulduklarına dair yapılan ihbar üzerine kolluk kuvvetleri tarafından söz konusu eve gidildiğinde 08.12.2016 tarihli "Olay ve Ev Arama Tutanağı" tutulduğu, tutanak içeriğine göre, sanıkların mağdurların zorla tutuldukları iddia edilen evin bahçe kapısının açık, betonarme binanın kapısının açık olduğu ve evin sol tarafındaki müştemilat içinde de mağdurların bulunduğunun belirtildiği, mağdurların kilit altında olduklarını yahut zorla tutulduklarını içeren bir tespit ya da anlatım bulunmadığı,
karı-koca olan mağdurlar ... ve ...'ın kollukta alınan beyanlarında da zorla evde tutulduklarını bildirdikleri fakat bu eylemin ne şekilde gerçekleştiğinden ve evden ayrılmalarına ne şekilde engel olunduğundan söz etmedikleri göz önüne alındığında suçun unsurlarının ne suretle gerçekleşmiş olduğu karar yerinde tartışılıp gerekçelendirilmeden yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/18540, K. 2024/562, 22 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama