Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18681 K.2024/442

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.12.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Görevsizlik kararı üzerine gelen dosyaya ilişkin olarak Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/268 Esas, 2019/389 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dosyanın tefrikine karar verilmiştir. '' Kişiyi Hürriyetinden yoksun Kılma suçundan" verilen beraat kararının istinaf incelemesi neticesinde beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkında yargılama sonucu "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan" mahkumiyet hükmü kurulduğu ve dosyanın temyizen Yargıtay incelemesinde olduğu, derdest olduğu anlaşılmıştır.

3. Tefrik üzerine Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/127 Esas, 2020/243 Karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda ise sanık hakkında "Evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak " suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

4. Katılan vekili, Katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından hükmün istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nin 10.03.2021 tarihli kararı ile, ''Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmayan mağdurenin sanık ...’ın evine gidip kalması şeklinde gerçekleşen olayda; mağdurenin yaşı itibariyle rızasının hukuken geçersiz olmasından dolayı sanık ...’e yüklenen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında bu suçtan yukarıda açıklandığı üzere kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi aşamasında ve derdest olduğu.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nin 2020/11 Esas sayılı dosyası ile, sanık hakkında tek bir eylemden bir kez hüküm kurulması gerektiği halde, eylem vasıf yönünden ikiye ayrılarak unsurları oluşmayan "Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak" suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken ayrı ayrı yargılamalar sonucunda yanılgılı değerlendirme ile mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunarak, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kaldırılarak,

yerine "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan" mahkumiyet hükmü kurduğu dosyasının birlikte değerlendirilmesine göre, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince hükmün ilgili kısmına ekleme yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kurum vekilinin temyiz istemi, evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan beraat kararı verilmesi açıkça usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Mağdure Şilan vekilinin temyiz istemi, sanığın dosya kapsamında belirtilen tüm eylemleri sebebiyle ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçunun oluştuğuna ve her iki suçun da ayrı ayrı yasal maddi ve manevi unsurları oluştuğuna, üst hadden cezalandırılması gerekirken verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 15 yaşından küçük mağdurenin suç tarihinde evinden kaçtığı ve arkadaş ortamında tanıştığı sanığın ikametine giderek orada kaldığı ve sanığın bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; sanığın tek eylemi nedeniyle iki ayrı suçtan ceza verilemeyeceğinden, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde olduğu, tefrik edilen eldeki suça ilişkin olarak ayrıca mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gerekçesiyle sanığın, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan kurum vekilinin ve mağdure ... vekilinin sanığın her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/268 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda "Kişiyi Hürriyetinden yoksun Kılma suçundan" verilen beraat kararının istinaf incelemesi sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nin 2020/11 Esas sayılı dosyası üzerinden duruşmalı olarak yapıldıktan sonra beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkında yargılama sonucu "Kişiyi Hürriyetinden yoksun Kılma suçundan" mahkumiyet hükmü kurulduğu ve dosyanın Yargıtay 9.Ceza Dairesi arşivinde temyiz incelemesinde beklediği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 7 inci fıkrasında belirtilen ''Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.'' amir hükmü uyarınca sanık hakkında aynı fiil nedeniyle açılmış bir dava bulunduğundan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan açılan davaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 223/7 inci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesi yerine sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün 8. paragrafından '' beraat kararı verilmesi gerekirken ” ibaresinin çıkarılarak yerine ''5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 7 inci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken'' ifadesinin eklenmesinde;

devamla hükmün 10.paragrafında yer alan '' yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine '' ibarelerisinin çıkarılarak yerine '' 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 7 inci fıkrası uyarınca DAVANIN REDDİNE '' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,