Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18735 K.2024/1949

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2017 tarihli iddianamesi ile, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 31.12.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, kurulan hükümler kaldırılarak, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıkların, katılanı okula götürmek bahanesiyle araçlarına bindirdikten sonra, rızası hilafına aracı Adana istikametine doğru sürerek, katılanı hürriyetinden yoksun kıldıkları ve katılanın araçtan atlamaya çalışması üzerine aracı durdurarak katılanı serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 11.05.2016 tarihli raporda, herhangi bir dap-cebir izi tarifi yoktur.

3. Suça konu olayda kullanılan araca ilişkin Mobese plaka tanıma sistemi görüntülerine ilişkin inceleme tutanağı, olayın başlangıç ve bitiş yerlerine ilişkin uydu görüntüleri ile basit kroki, dosyadadır.

4. İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.02.2018 tarihli yazı cevabında, olay tarihinde, sanıkların kullandıkları güzergahta planlı ve kayıtlı bir uygulama olmadığı bildirilmiştir.

5. Sanıklar aşamalardaki savunmalarında, sanık ...'in ehliyetsiz olması vb. nedenlerle güzergah değiştirdiklerini, katılanca durumun yanlış anlaşıldığını beyan etmişlerdir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanıkların eylemi sabit görülerek, atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmamış ve dosya üzerinden incelemede, sanıkların suç kastlarının bulunmaması gerekçesi ile, beraatlerine ve düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15'inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında.

İlk Derece Mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın ''hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan vekilinin temyizi yönünden

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, katılan ifadesi, tanık .... beyanı, sanıkların aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyasına göre; aralarında akrabalık bağı bulunan sanıkların aracı ile öğrenci yurduna gidip, sanık ...'in eşi ...'a ait günlüğü aldıktan sonra, sanıklar tarafından farklı güzergah kullanıldığı ve katılanın tedirgin olması üzerine, sanıklarca aracın durdurularak katılanın araçtan inerek okuluna gittiği anlaşılan olayda, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde, sanıkların savunmalarının aksine suç kastı ile hareket ettiklerinin tespit edilememesi gerekçesiyle beraat kararları verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 31.12.2020 tarihli, 2019/1468 Esas ve 2020/1646 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,