Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18736 K.2024/1388

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2.Doğubayazıt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2019 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın temyiz dışı sanık ..., sanık ... müdafi, katılan ... tarafından istinafı üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve vekalet ücreti talebine ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna ilişkindir. 3. Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkûmiyete ve cinsel amacın varlığına dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. 4. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun cinsel amaçla işlemediğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, katılanın yalnız kalmasını sağlamak için, katılanın kardeşlerini evden uzaklaştırdıktan sonra, zorla aracına bindirdikleri katılanı, sevk ve idaresi altındaki araçla Iğdır istikametine doğru götürürlerken, Iğdır Emniyet Müdürlüğü görevlilerince icra edilen yol uygulaması sırasında kurtarıldğıı iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 28.08.2018 tarihli raporda, çene ve sol kolda şişlik, ekimoz ve çizik tarif edilmiştir.

3. 28.08.2018 tarihli olay tespit tutanağında, saat 10:00 sıralarında kardeşinin kayıp ya da kaçırılmış olabileceği ihbarı üzerine, suça konu aracın plakasının tespiti sonrasında, Emniyet ekiplerince yapılan uygulama noktasına yaklaşan aracın sağa çekerek beklemesi nedeniyle şüphe üzerine araca yaklaşıldığında, araçtan temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanın indikleri, aracın Doğubayazıt istikametine doğru kaçtığı, katılanın kolluk ekiplerine bağırarak yardım istediği, temyiz dışı sanık ...'ın dağlık araziye doğru kaçtığı yazılıdır.

4. Sanık aşamalardaki savunmasında, temyiz dışı sanık ...'ın katılanın elinden tutup araca bindirdiğini, öncesinde katılanın kız kardeşini, Ercan'ın tavuklarını bulması için çiftliğe bıraktıklarını, katılanın araçta evlenmek istemediğini söylediğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin kabulü ile, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.2709 sayılı Türkiye Cumuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile,

Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş ve katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi yönündeki talebi yerinde görülmemiştir.

2. Katılan, temyiz dışı sanık ...'ın kardeşini alıp götürdükten sonra, yanına geldiğini, kollundan tutup zorla araca bindirdiğini, sanıkla boğuştuklarını, yol uygulamasına gelmeden araç sürücünün kendisini ve sanık ...'ı araçtan indirdiğini, polislere doğru koşup yardım istediğini beyan etmiştir. Tanık F.D., sanık ...'ın koyununu bulması üzerine evden ayrıldığını, eve gelince ablasını göremeyip ihbarda bulunduğunu beyan etmiştir.

Tanık K.D., sanık ...'ın kendisini tavuklarını bulması için gönderdiğini beyan etmiştir.

Katılanın anlatımları, bu anlatımları doğrulayan tanık ifadeleri ve sanık savunması, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, temyiz dışı sanık ...'a gayriresmi eş olması amacıyla cebir ile kaçırdıkları katılanı, sürücülüğünü yaptıkları araca bindirdikten sonra, yol uygulaması sırasında şüphe üzerine araca yaklaşılması üzerine, sanık ... ile birlikte katılanı indirdikten sonra,

katılanın kolluk görevlilerinden yardım isteyerek kurtulduğu anlaşılan olayda, cezanın tayini sırasında dikkate alınan kriterlerin denetime açık ve yeterli şeklide açıklanmış olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafi ve Cumhuriyet Savcısının, sübuta, katılan ... Demirtaş vekili ve katılan Bakanlık vekilinin ceza miktarı ve uygulamaya ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli kararında sanık müdafi, Cumhuriyet Savcısı, katılan ... Demirtaş vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,